ثُمَّ ذَهَبَ إِلى أَهْلِهِ يَتَمَطَّى
- القيامة / 33 « 1 » .
يعنى پشت كردن و با تكبر عبور كردن .
مَطِيَّة - مركب سوارى - امْتِطَاء - سوار شدن بر مركب - مِطْو - دوست قابل اعتماد كه وجه تسميهاش از همان پشتيبانى و پشت گرمى : .
مع
: مَعَ اين كلمه يعنى ( با ) اقتضاى جمع بودن دارد يا در مكان مثل - هما مَعاً في الدار - آنها با هم در خانهاند يا در زمان مثل - ولدا معا - با هم زائيده شدند .
يا در معنى تضايف يا اضافه شدن مثل - برادر و پدر - كه هر كدام برادر ديگرى دارد و او هم برادرى ، و يا در شرافت و رتبه و مقام ثمل - هما معا في العلو - در بزرگى با هم هستند يا هر د بزرگند . واژه - مع - اقتضاى معنى نصرت و يارى دارد كه مضاف اليه او همان يارى شده و منصور است در آيه گفت :
لا تَحْزَنْ إِنَّ اللَّهَ مَعَنا
- التوبه / 40 كه ضمير - نا - مضاف اليه - مع - منصور و يارى شده است يعنى خداوند
هامش
( 1 ) در باره رفتار ناپسند ابو جهل است ميگويد ، وحشت زده و گناه آلوده در قيامت كسى است كه در دنيا حق را تصديق نكرد نماز و طاعت حق بجا نياورده خداى را تكذيب كرد و از حكمتش رو گرداند آنگاه با تكبر و نخوت بسوى خانواده خويش بر ميگردد واى و صد واى بر تو ، آيا انسان مىپندارد كه او را مهمل و بى - تكليف از ثواب و عذاب آفريدهاند آيا بدوران نطفهگى خويش چه قبل از آن و چه بعد از آن كه از همان نطفه و خون همسران و دوزخ نر و ماده آفريده شد ياد نميكنند -أَ لَيْسَ ذلِكَ بِقادِرٍ عَلى أَنْ يُحْيِيَ الْمَوْتى- آيا چنان آفريدگارى كه از هيچ انسان را به همه چيز رسانيد قادر نيست كه پس از مرگش زندهاش كند .