خوانده شده . كه در قرآن
تَذْرُوهُ الرِّياحُ
بدون همزه است .
الذُّرْأَة : سپيدى موى سر و سپيدى نمك . مىگويند - مِلْحٌ ذَرْآنِيٌّ نمك سپيد .
رَجُل أَذْرَأُ و امْرَأَة ذَرْآء - مردى و زنى سپيد موى .
ذَرِئَ شَعْرُه : مويش سپيد شد .
ذرو
: ذِرْوَة السَّنام و ذُرَآه : سر كوهان شتر و بالاى او .
و از اين واژه است عبارت - انا فى ذَرَاكَ : يعنى من در حضور و كنف حمايت تو مقامم رفيع است .
المِذْرَوان : دو طرف برجستهء پشت .
ذَرَتْهُ الرّيح تَذْرُوهُ و تَذْرِيهِ : باد او را بالا برد و پراكند .
خداى تعالى گويد :
وَ الذَّارِياتِ
ذَرْواً - 1 / ذاريات
تَذْرُوهُ
الرِّياحُ - 45 / كهف يعنى : سوگند به بادهايى كه بذرافشانى و لقاح درختان را در همه جا انجام مىدهند الذرّيّة : اصلش فرزندان صغير و كوچك است هر چند كه در عرف سخن به فرزندان بزرگ و كوچك هر دو با هم گفته مىشود - ذرّيّة - در مفرد و جمع به كار مىرود و اصلش در معنى جمع است .
خداى تعالى گويد :
ذُرِّيَّةً
بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ - 34 / آل عمران
ذُرِّيَّةَ مَنْ حَمَلْنا مَعَ نُوحٍ
، - 3 / اسراء
وَ آيَةٌ لَهُمْ أَنَّا حَمَلْنا ذُرِّيَّتَهُمْ فِي الْفُلْكِ الْمَشْحُونِ
- 41 / يس
إِنِّي جاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِماماً قالَ وَ مِنْ ذُرِّيَّتِي
- 214 / بقره در واژه - ذرّيّة - سه قول هست :
اوّل - گفتهاند اين واژه از - ذَرَأَ اللّهُ الخلقَ است پس حرف همزه حذف شده مثل - رويَّة و بريَّة .
دوّم - اينكه اصلش - ذُرْويّة - است .
سوّم - اينكه بر وزن فُعْليَّة - از - الذَّرّ - مثل - قمرية - است .