(
ثُمَّ أَغْرَقْنَا الْآخَرِينَ
- 66 / شعراء ) (
ثُمَّ أَغْرَقْنا بَعْدُ الْباقِينَ
- 120 / شعراء ) (
وَ إِنْ نَشَأْ نُغْرِقْهُمْ
- 43 / يس ) (
أُغْرِقُوا
فَأُدْخِلُوا ناراً - 25 / نوح ) (
فَكانَ مِنَ الْمُغْرَقِينَ
- 43 / هود ) .
غرم
: الغُرْم : ضرر و زيانى كه به انسان در مالش به او مىرسد بدون اينكه خيانت و جنايتى از او سر زده باشد ، گفته مىشود ، غَرِمَ كذا غُرْماً و مَغْرَماً و أُغْرِمَ فلان غَرَامَةً : زيان و غرامتى به او رسيد در آيات :
(
إِنَّا لَمُغْرَمُونَ
- 66 / واقعه ) « 1 » (
فَهُمْ مِنْ مَغْرَمٍ
مُثْقَلُونَ - 40 / طور ) « 2 » (
يَتَّخِذُ ما يُنْفِقُ مَغْرَماً
- 98 / توبه ) « 3 » غَرِيم : به كسى كه وام و قرضى دارد ، يا از كسى وامى طلب دارد گفته مىشود ، در آيه : (
وَ الْغارِمِينَ
وَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ - 60 / توبه ) « 4 » غَرَام : چيزى است از مصيبت و سختى كه به انسان مىرسد ، در آيه :
(
إِنَّ عَذابَها كانَ غَراماً
- 65 / فرقان ) مغرم بالنّساء : با زنان همچون وامدار و وامگيرنده ملازم و پيوسته است .
هامش
( 1 ) همين كه آفتى براى تنبّه و بيدارى در دست آوردهها و محصول آن به شما برسد مىگوئيد ما محروم و زيانمند شديم .
( 2 ) آيا از اين قوم گستاخ مزدى خواستهاى كه برايشان سنگين است .
( 3 ) از كوتاه بينى ، انفاق را غرامت و تاوان تصوّر مىكنند .
( 4 ) اشاره به يكى از مصارف زكات است مىگويد ، وامداران و در راه ماندگان مشمول گرفتن زكاتند و فريضهاى است از سوى خدا كه خداوند عليم و خبير است .