زلف
: الزُّلْفَة : مقام و منزلت و بهرهمندى .
در آيه : (
فَلَمَّا رَأَوْهُ زُلْفَةً
- 27 / الملك ) گفتهاند معنايش ، يعنى : همين كه مقام مؤمنين را مىبينند كه از عذاب محرومند و عذاب به آنها نمىرسد .
( در دو آيهء قبل از آيه فوق مىگويد : كفّار مىگويند كه اگر راستگو هستيد اين وعده عذاب كى مىرسد . بگو علم آن نزد خداست و من بيم دهندهاى روشنم و چون عذاب را نزديك بينند كه به مؤمنين نمىرسد ، چهرههاى كفّار از ترس درهم مىرود و به آنها گفته مىشود اين همان است كه مىخواستيد ) .
و نيز گفتهاند استعمال واژه -
زُلْفَةً
- در مقام عذاب مثل به كار بردن واژه - بشارة - و الفاظى مانند آنهاست .
زُلَف : ساعاتى و مواقعى از شب ، در آيه : (
وَ زُلَفاً
مِنَ اللَّيْلِ - 114 / هود ) .
( در حديثى از حضرت باقر ( ع ) است كه :
( وَ زُلَفاً مِنَ اللَّيْلِ )
در آيه : نماز عشا است .
مجمع البحرين 5 / 67 ) .
شاعر گويد :
طَيَّ اللَّيَّالِي زُلَفاً فَزُلَفاً « 1 » * . . .
يعنى : گذراندن و طىّ كردن اوقات پياپى شبها به تدريج .
الزُّلْفَى : منزلت و بهرهمندى .
خداى تعالى گويد : (
إِلَّا لِيُقَرِّبُونا إِلَى اللَّهِ زُلْفى
- 3 / زمر ) .
( معنى تمام آيه اين است : كسانى كه غير از خدا ، دوستان و اوليائى اتّخاذ كردهاند .
مىگويند عبادتشان نمىكنيم مگر براى اينكه ما را به خدا نزديك كنند ولى خداى
هامش
( 1 ) رجزى است از عجاج - كه در وصف مسافرت شبانه مىگويد :ناج طواه اللّيل ممّا و جفا * طىّ اللّيالى زلفا فزلفاسماوة الهلال حتّى احقوقفايعنى آن شتر در حالت بىتابى با طپش در رفتن گذرانيده و نجات دهنده سوار است و شب را همانند ماه بدر كه بتدريج و در طول شبها مىرسد او هم ساعات شب را در هم مىنوردد و كم مىكند .