و آنها را عبادت منما زيرا من يهوه خداى تو مىباشم . خداى غيور هستم كه انتقام گناه پدران از پسران تا پشت سيم و چهارم از آنانى كه مرا دشمن دارند ، مىگيرم و تا هزار پشت بر آنانى كه مرا دوست دارند و احكام مرا نگاه دارند ، رحمت مىكنم . نام يهوه خداى خود را به باطل مبر . . . روز « سبت » را ياد كن تا آن را تقديس نمايى . شش روز مشغول باش و همهء كارهاى خود را به جاآور ، اما روز هفتمين سبت يهوه خداى توست ، در آن روز هيچكار مكن ، تو و پسرت و دخترت و غلامت و كنيزت و بهيمهات و مهمان تو كه درون دروازههاى تو باشد ؛ زيرا كه در شش روز خداوند آسمان و زمين و دريا و آنچه را در آنهاست بساخت و در روز هفتم آرام فرمود . از اين سبب خداوند روز هفتم را مبارك خوانده آن را تقديس نمود .
پدر و مادر خود را احترام نما ، قتل مكن ، زنا مكن ، دزدى مكن ، بر همسايه شهادت دروغ مده ، به خانهء همسايهء خود طمع مورز و به زن همسايهات و غلامش و كنيزش و گاوش و الاغش و به هيچچيزى كه از آن همسايهء تو باشد طمع مكن . . . « 68 » و خدا به موسى گفت به بنى اسرائيل چنين بگو شما ديديد كه از آسمان به شما سخن گفتم با من ، خدايان نقره و خدايان طلا براى خود مسازيد ، مذبحى از خاك براى من بساز و قربانيهاى سوختنى خود و هداياى سلامتى خود را از گله و رمهء خويش بر آن بگذران . . . و بر مذبح من از پلهها بالا مرو مبادا عورت تو بر آن مكشوف شود .
در باب بيست و يكم و بيست و دوم سفر خروج نيز قسمتى از احكام موسى ( ع ) ديده مىشود :
اگر غلام عبرى بخرى شش سال خدمت كند ، در هفتمين ، بىقيمت آزاد بيرون رود . . . هركه انسانى را بزند و او بميرد ، هرآينه كشته شود ؛ هركه آدمى را بدزدد و او را بفروشد يا در دستش يافت شود ، هرآينه كشته شود ؛ و هركه پدر يا مادر خود را زند ، هرآينه كشته شود . هركه پدر يا مادر خود را لعنت كند ، هرآينه كشته شود . اگر دو مرد نزاع كنند و يكى ديگرى را به سنگ يا به مشت زند و او نميرد و ليكن بسترى شود ، زنندهء او . . . عوض بيكارى ، خرج معالجهء او را بدهد . . . جان به عوض جان بده و چشم به عوض چشم ، و دندان به عوض دندان ، و دست به عوض دست ، و پا به عوض پا ، و داغ به عوض داغ ، و زخم به عوض زخم ، و لطمه به عوض لطمه . و اگر كسى چشم غلام يا چشم كنيز خود را بزند كه ضايع شود او را به عوض چشمش آزاد كنند . . .
هرگاه گاوى به شاخ خود ، مردى يا زنى را بزند كه او بميرد گاو را البته سنگسار كنند و گوشتش را نخورند و صاحب گاو بيگناه باشد ؛ و ليكن اگر گاو قبل از آن شاخ زن بود و صاحبش آن را نگاه نداشت . . . گاو را سنگسار كنند و صاحبش را به قتل رسانند . . . اگر گاو غلامى يا كنيزى بزند سى مثقال نقره به صاحب او داده شود
هامش
( 68 ) . به اين فرمانها احكام عشره( Ten Commandments )گفته مىشود .