اى مؤمنين هر گاه از دينتان برگرديد به زودى خداوند قومى كه آنها را دوست دارد و آنها هم خداى را دوست دارند ، نسبت به مؤمنين فروتن و خاضع و نسبت به كافران با كرامت و عزت نفس و سر افرازند به يارى اسلام برميانگيزاند كه در راه خدا جهاد ميكنند و در راه دين از نكوهش و ملامت هيچ كس باك ندارند و نمىهراسند اينست فضل خداى هر كه را بخواهد اعطا كند و او داراى رحمت گسترده و بىپايان است » .
همانند آيه اول در تفسير اين آيه هم مفسرين همان حديث پيامبر را نقل كردهاند و شما ميدانيد مفسرين در تمام كشورهاى اسلامى ميزيستهاند مثلا در قرنهاى گذشته يا پنجم و چهارم و تا امروز احاديث معتبرى از سوى علماى تمام مذاهب اسلامى بازگو شده است مثل حديث غدير يا احاديث ديگر زيرا بر وجود بيشتر آنان كه حق طلب بودهاند عدالت و انصاف حاكم بوده و حديث فوق را اجماعا و همگى نقل كردهاند مثل ، قرطبى در جامع الاحكام مينويسد ،
لَمَّا يَلْحَقُوا بِهِمْ
، امتى در آينده هستند ،
قال ابن عمرو سعيد بن جبير هم العجم .
و
فى صحيح البخارى و مسلم قال ، كنا جلوسا عند النبى صلّى اللّه عليه و آله نزلت هذه الايه قال رجل من هؤلاء يا رسول اللّه ؟
فوضع يده على سلمان . .
تا آخر حديث كه قبلا ذكر شد صفحه 9 ج 18 / الجامع الاحكام از محمّد بن أحمد انصارى قرطبى .
أبو الفداء اسماعيل بن كثير قريشى دمشقى نيز مينويسد .
«
وَ آخَرِينَ مِنْهُمْ
، بفارس و لهذا كتب كتبه الى فارس . . . و لهذا قال مجاهد غير واحد . . . هم الاعاجم . . . و غير العرب .
و سپس از قول أبو حاتم و زبيدى و وليد بن مسلم و أبو حازم و سعد ساعدى نقل مىكند كه پيامبر فرمود :
انّ فى اصلاب اصلاب اصلاب رجال و نساء من امتى
يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ