و نيز قوم ديگرى را كه در آينده به گروندگان پيامبر ميرسند ، او كارش با حكمت و مصلحت است .
مفسرين نوشتهاند همين كه اين آيه نازل شد از پيامبر پرسيدند اين قوم كيانند ، پيامبر دستش را بر شانه سلمان فارسى نهاد و فرمود :
لو كان العلم عند الثريا لتناوله رجال من هؤلاء .
- در تفسيرها عبارت من هذا و ذووه .
نيز هست يعنى آن قوم از تبار سلمانند كه اگر دانش در اوج آسمان باشد اينان آن را فرا ميگيرند .
و پايان آيه
ذلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ
است .
گرويدن علمى و عملى ايرانيان به اسلام و برقرارى حكومت عدل اسلامى و تزكيه و تعلم و فراگيرى حكمت را نعمتى و فضلى از خداوند ياد مىكند كه فضيلت بزرگى است . اين بزرگى و فضيلت الهى در اين زمان است و در گذشته اين چنين عظمتى بدست نيامده است هر چند كه بطور دقيق و آرام استمرار داشته .
در اين ايام است كه در پناه حكومت اسلامى و آثار بزرگمردان علم و حكمت فلسفههاى غير الهى و مكتبهاى مادى با زبان و بيان وابستگان پنجاه سالهشان به پوچى و شكست معرفى مىشود و اين حادثه يكى از معجزات آيهاى است كه آن را با عبارت -
ذلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشاءُ
- بيان كرده است و در آيه دوم هم همين عبارت بيان شده .
دوم : آيه پنجاه و چهارم سوره مائده است كه ميگويد :
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا مَنْ يَرْتَدَّ مِنْكُمْ عَنْ دِينِهِ فَسَوْفَ يَأْتِي اللَّهُ بِقَوْمٍ يُحِبُّهُمْ وَ يُحِبُّونَهُ أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْكافِرِينَ يُجاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ لا يَخافُونَ لَوْمَةَ لائِمٍ ذلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ واسِعٌ عَلِيمٌ »
.