ولايت معهود نصب كرده با فوجى از نزديكان و معتمدان به صوب ديار سند راه گريز پيش گرفت » . ( نسخهء خطّى ملك تهران ، ورق 150 الف )
95 ) سردار بزرگ همايون شاه كه « به سه واسطه به على شكر بيگ بهارلو كه از اعاظم طوايف [ بهارلوى ] تركمان قراقوئيلو است - مىرسد . . . در سنهء نهصد و شصت و سه به آتاليقى شاهزاده محمد اكبر ممتاز گشته به تنبه سكندر خان سور و انتظام مهام صوبهء پنجاب با شاهزاده تعيّن يافت . و در همين سال وكيل السلطنت شد . بيرام خان در شعر بسيار درست سليقه بود . قصايد غرّا و در اشعار استادان دخلهاى بهجا دارد و آنها را جمع نمود دخليه نام كرده . ( مآثر الامرا ، ج 1 ، ص 371 به بعد ) . « ديوان اشعار تركى و فارسى دارد . و بعد از ظهور دولت ابدپيوند حضرت خليفه الهى ، به چهار سال عزيمت مكّه نموده ، در گجرات پتن ، از دست فدايى افغان به شهادت رسيد . و تاريخ آن واقعه را « شهيد شد محمّد بيرام [ 985 ] » يافتهاند . » ( طبقات اكبرى ، ج 2 ، ص 425 )
96 ) احمد يادگار ضمن توضيح اينكه همايون شاه « به نفس نفيس خود بالا [ بالاى قلعهء جانپانير ] برآمد » دو بيت زير را چاشنى قول خود مىنمايد :
شجاعت مهين زيورِ آدميست * نمايندهء جوهر آدميست
بود فخر مردان ز سر باختن * رسد پردلان را سر انداختن
( تاريخ شاهى ، ص 142 )
97 ) اين محلّ در طبقات اكبرى ( ج 2 ، ص 63 ) موليا و در تاريخ شاهى ( ص 142 ) به صورت موليان آمده است .
98 ) در خصوص تقسيم بلاد از طرف همايون شاه بين برادران و امرا ، در همايوننامه تأليف گلبدن بيگم ، خواهر همايون شاه ، آمده است : « . . . احمدآباد را به ميرزا عسكرى عنايت فرمودند و بهروج را به قاسم حسين سلطان دادند و پتن را به يادگار