به نام روضهء لادلى معروف است و ديوار و دروازهء آن مدتهاست كه منهدم شده است و به قول مفتاح التواريخ شيخ مبارك ، فيضى و ابو الفضل آنجا مدفون هستند . « 1 »
در شجرهنامهء اين خاندان اسامى و مشخّصات ديگر برادران مؤلّف و اولاد آنها ذكر گرديده است ( ص 41 ) .
انگيزهء تأليف و تصنيف اكبرنامه
شيخ ابو الفضل كه بنا به گفتهء خويش « كلاه چهار تركى ارادت بر تارك دلش مانده و آستين هفت طراز عقيدت بر هژدههزار عالم افشانده » بر اثر اشارت پرتوگونهء اكبر شاه ملزم مىشود » سوانح احوال اقبالقرين و وقايع فتوحات دولتافزاى را به خانهء صدق نگارش نمايد » در نتيجه « غايت تكاپوى و نهايت جستجوى در جمع كردن جرايد احوال و صفايح واقعات حضرت شاهنشاهى بهجاى » مىآورد پس از آن ، مطالب مورد احتياج خود را « از پيران هوشمند راست گفتار و جوانان بيدار مغز درستكردار » مىپرسد و همهء مواد و اطلاعات مسموعه را « به قيد كتابت » مىآورد و پس از تنظيم هريك از آن واقعات ، جهت اطمينان بخشيدن بر صحّت تصنيف و تأليف خويش « مسودات و يادداشتهاى خود را به بارگاه حضور » مىفرستد ، تا اينكه « بنابر حكم پادشاهى - كه ترجمان فرمان الهى است - از انديشهاى كه تكوين ضمير بود باز آمده مسوّدات را ساده از آرايش نقش و نگار عبارت در قيد تحرير كشيدن آغاز نموده ، و از سال نوزدهم الهى ( 982 ق . ) كه قانون واقعهنويسى از
هامش
( 1 ) . دربار اكبرى ، ص 487 .