بعد ما كه بهار دولت مستعار زنديه را نوبت « 1 » خزان رسيد و گل اقبال ابدى اتّصال بوستان اين شوكت بهيّه از گلبن « 2 » كامكارى بشكفيد ، ماه عمر كريم خان زند به چاهسار باختر غروب يافت و خورشيد بخت خسرو صاحبقران ، پادشاه مؤيد كامران ، تأييد يافتهء عنايت آله - المؤيد من عند اللّه « 3 » - السلطان آقا محمّد خان پادشاه - طاب ثراه « 4 » - از مشرق مملكت فارس و خاور ملك سليمان طالع شد « 5 » و بر فرق عالم و عالميان تافت و او سلطانى جهانگير و قدرت آثار و جهانبانى كشورگشا و جهاندار « 6 » بود . ( 20 ) به فرط كياست و دها و وفور حدس و ذكا ، از جميع شهرياران ترك و عجم و سلاطين وافر تمكين ما تأخّر و ما تقدّم ممتاز و به اصابت « 7 » راى زرين و استقامت فهم دوربين « 8 » و شجاعت به كمال « 9 » و تخت همايونفال خلعت اقبالش مزيّن و محلّى . ( 13 الف )
همش هوش و دل بود و هم زور دست * بدين هردو بر تخت شايد نشست
چون سرير سلطنت و اورنگ خلافت به وجود « 10 » او آرايش يافت و تاج شاهى و افسر شاهنشهى به ذات « 11 » همايونش زينت گرفت ، مجموع ايل و الوس و خيل و حشم و عبيد و خدم را از روى خرد شافى و عقل وافى و ننگ و ناموس ، خط بطلان و رقم عفو و نسيان بر زلل و خطاياى عصات و طغات قوم و قبيله « 12 » كشيده ، همه ايشان را در ظلّ عاطفت و سايهء تربيت سلطنت « 13 » جاى داده و ابواب برّ « 14 » و امتنان و انعام و احسان ، زياده از حوصله و گنجايش امكان ، بر روى « 15 » روزگار ايشان گشاد و هريك از اخوان و اعوان و امرا و اعيان از مماليك و مملوك « 16 » را حصهاى از ملك در وجه راتبه و مقرّرى ايشان عطا فرمود و هرملكى را كه به
هامش
( 1 ) . ملك : « نوبت » ندارد .
( 2 ) . مج : نهال .
( 3 ) . ملك : « المؤيد من عند اللّه » ندارد .
( 4 ) . مج : در حاشيه : خاقان . . . شهيد خلدآشيان ابو النصر سلطان محمّد پادشاه . در ملك « سلطان محمّد » با شنگرف نوشته شده .
( 5 ) . مج : شده .
( 6 ) . مج : گيتىدار .
( 7 ) . مج : استقامت .
( 8 ) . مج : اصابت خرد خردهبين .
( 9 ) . مج : به كمال و عزم ثابت و حزم درست .
( 10 ) . مج : وجود مسعودش .
( 11 ) . مج : فرق .
( 12 ) . مج : عصات قوم و طغات قبيله .
( 13 ) . مج : « سلطنت » را ندارد .
( 14 ) . مج : ابواب نيكويى .
( 15 ) . مج : حوصله گنجايش و ظرف بيان بر چهره .
( 16 ) . مج : اخوان و اعيان و امرا و اعوان و مملوك و مماليك و اغنيا و صعاليك .