پيكار سيدالشهدا عليه السلام
پس از آن كه همه ياران و خاندان حسين عليه السلام به شهادت رسيدند ، او خود عازم جنگ با سپاه عمر سعد گرديد . آنگاه فرمود كهنه جامهاى آوردند و آن را زير لباس پوشيد تا پس از كشته شدن برهنه نماند . « 1 »
فرزند پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به ميدان رفت و كشتارى عظيم كرد . هركس از سپاه دشمن كه به وى نزديك مىشد به قتل مىرسيد . وقتى چنين ديدند ميان او و خيمهگاه حايل شدند .
امام عليه السلام فرياد زد : « واى بر شما ! اى پيروان آل ابىسفيان ، اگر دين نداريد و از روز رستخيز انديشه نمىكنيد ، در دنيا آزاده باشيد و اگر خود را عرب مىدانيد به [ سيره ] نياكان خويش بازگرديد . »
شمر فرياد زد : « چه مىگويى اى حسين ؟ » فرمود : « مىگويم اين منم كه با شما مىجنگم ، با من بجنگيد ، به زنان بىگناه چه كار داريد ؟ تا زنده هستم اراذل و او باش را از تعرض به حرم من بازداريد . » شمر گفت : « اى پسر فاطمه ، اين هم قبول . » آنگاه به يارانش گفت : به حرم او كار نداشته باشيد و تنها به خودش حمله كنيد . به جان خودم سوگند كه او هماوردى بزرگوار است .
به دنبال آن جماعت از هر سو به وى حملهور شد . او حمله مىكرد و آنها حمله مىكردند . قصد حضرت اين بود كه خود را به فرات برساند و آب بنوشد . اما هر چه
هامش
( 1 ) - دربارهء اين جامه نقلها گوناگون است . در روايتى چنين آمده است : چون حسين ( ع ) قتل خويش را نزديك ديد ، فرمود : برايم جامهاى بياوريد كه كس را بدان رغبتى نباشد ، تا زير لباس بپوشم و پس از كشته شدن برهنه نمانم . گفتند : شلوارك ؟ فرمود : نه ، اين جامهء كسانى [ اهل ذمه ] است كه خداوند خوارشان كرده است . پس جامهء ديگرى گرفت و آن را پاره پاره كرد و در زير لباس پوشيد . اما پس از كشته شدن آن را هم از تن وى بيرون آوردند . ر . ك . المعجم الكبير ، ج 1 ، ص 128 ؛ و در چاپ جديد ، ج 3 ، ص 125 .
يك نقل ديگر مىگويد : هنگامى كه سه يا چهار تن از ياران حسين ( ع ) بيشتر نمانده بودند ، شلوارى يمانى خواست كه چشم را خيره مىكرد . پس آن را پاره پاره كرد ، تا به غارت نبرند . يكى از اصحاب گفت : شلوارك بپوشيد . فرمود : اين جامهء كسانى است كه خداوند خوارشان كرده است و شايسته من نيست . اما پس از شهادت ، بحر بن كعب آن را غارت كرد و حضرت برهنه ماند .