در داغستان ندارد و بهتر است پطر كبير خود از اتباع خويش حمايت كند . پطر نيز از خدا خواسته ، در سال 1723 / 1136 با بيست هزار سرباز و كشتيهاى فراوان و مقدار بيست هزار قشون چريك از راه ولگا به بحر خزر آمده به لزگستان درآمد و در 11 ذى قعده شهر دربند را تصرف كرد . پطر كبير در هنگام حركت از حاجى طر خان ، بيانيهاى به زبانهاى تاتارى و تركى و فارسى خطاب به مردم سواحل غربى بحر خزر و مردم داغستان صادر كرد و در آن اظهار داشت كه داود بيك كه از طرف « بهترين دوست و همسايهء اعلى حضرت قدر قدرت . . . » حكومت لزگستان داشت طغيان كرده و به شماخى دست يافته نه فقط مردم شروان و تبعه و رعاياى « دوست ما اعلى حضرت پادشاه ايران ( شاه سلطان حسين ) را در معرض قتل و غارت قرار داده بلكه روسهاى بىگناه را هم كه به موجب قرارداد ، براى تجارت به شماخى رفته بودند مورد حمله قرار داده و ما يملك آنها را كه معادل چهار ميليون منات تخمين مىشده به غارت بردهاند » آنگاه اشاره مىكند كه هرچند حاكم حاجى طرخان با ياغيان مذاكره كرده و به دربار ايران هم اطلاع داده شده ولى اعلى حضرت شاه با ميلى كه به سركوبى اشرار دارند اجراى اين مقصود به مناسبت عدم قدرت بر ايشان مقدور نيست و از آن جائى كه به مال و شرف ملت روسيه تجاوز شده و هيچ اقدامى در ترضيهء خاطر ما به عمل نيامده خود براى سركوبى ياغيان آمديم » . آنگاه به تمام مردم آن سرزمين ، اتباع دوست خودمان اعلى حضرت همايونى از هر طبقه اطمينان مىدهد كه « ارادهء مطلقه » چنان است كه به احدى خسارت و صدمه وارد نيايد و هيچكس به مال كسى دستدرازى نكند . . . »
تاريخ تحرير اين بيانيه 5 ژويه سال 1722 ميلادى است برابر با 5 شوال 1134 ه . ق .
اسناد ومكاتبات سياسى ايران ( از سال 1105 تا 1135 ق ) ( فارسي ) — صفحة 56
مساهمون: عبد الحسين نوائى
ص٥٦