سلاطين دكن
عادلشاهيان
وقتى دولت سلاطين بهمنى در دكن توسعهء فراوان يافت دچار تجزيه شد و پنج دولت محلى در آن سرزمينهاى وسيع پديد آمد . نسب سلسلهء سلاطين بهمنى به حسن كانگوئى از افاغنه مىرسد كه نخست در خدمت يكى از برهمنان دهلى بود و سپس در زمان سلاطين تغلقى به مقامات عاليه رسيد و ظفر خان لقب يافت و هنگامى كه مردم دكن بر سلطان محمد بن تغلق شوريدند ، حسن رياست شورشيان يافت و سپاه سلطان محمد را از مقر سلطنت وى بيرون كرد و خود با لقب علاءالدين حسن كانگو بهمنى بر تخت گلبرگه نشست . اولاد اين علاءالدين حسن تا سال 933 ه / 1526 م سلطنت كردند و آخرين ايشان كليم الله شاه نام داشت . چنان كه ذكر شد ، دولت سلاطين بهمنى دچار تجزيه گرديد . از آن جمله يوسف عادل شاه يكى از سرداران محمد شاه ثانى ولايت جديد التاسيس بى جا پور را مستقل ساخت و خود موسس سلسلهاى شد كه به عادلشاهيان شهرت يافت .
اين سلسله در حدود دويست سال بر جاى بود و نه نفر ازين دودمان به سلطنت رسيدند . آغاز سلطنت عادل شاهيان در سال 895 ه / 1489 است و پايان آن در سال 1097 ه / 1686 . نخستين فرد سلسله يوسف عادل شاه است و آخرين آنان اسكندر پسر على ثانى كه به دست اورنگ زيب افتاد و پس از تحمل 14 سال زندان ، سرانجام به امر اورنگ زيب مسموم شد . بدين معنى كه خربزهء او را به زهر هلاهل آلوده كردند و اسكندر در سى و سه سالگى درگذشت و به مرگ او سلسلهء عادلشاهيان برافتاد .
دو پادشاه ازين سلسله با شاه عباس ثانى معاصر بودند يكى محمد عادل شاه است كه از 1035 تا 1070 سلطنت داشته و ديگرى على ثانى كه از 1070 تا 1083 پادشاه بوده . ظاهرا با اشاره به وضع حال شاه جهان ، در نامهاى كه