« إِنِّي أُلْقِيَ إِلَيَّ كِتابٌ كَرِيمٌ »
« 1 » رطب اللسان شده ، بدين انشاد پر انشاء ترنم مىنمود كه
اهدى لنا من خدها ورد * اجتنينا به و شمولا ( ؟ )
قطر يذيب و لا يذوب و كلما * شرب المتيم منه زاد قليلا
پوشيده نماند كه هر چند در خزائن جواهر حروفش صير فى عقل دراك و ادراك تأمل مىنمود [ امّا چون از بدايت كلام حكمت « 2 » انجام ] غير گوهر جهانتاب درى آسمان عهد قديم و جوهر رخشان معانى حسان از حسان بيان حب قديم چيزى به چشم بصيرت اولى الابصار نمىآمد ، راصدان مراصد دولت و پادشاهى و مبصران ارساد ملكت و شاهى را از وراء سحاب لفظ عبارت و حجاب تنبيه و اشارت بىحجاب ارتياب رخسار ماه و مهر مهربانى و كوكب درخشان امانى محبت روحانى بديدهء مسرت و شادمانى در سلك مراسم تعازى و تهانى روى مىنمود ، اما چون از بدايت كلام حكمت انجام تا خاتمهء مسك ختام سعادت فرجام بر نصايح و اشارات ملاطفت سمات بر بيان حكمت نامتناهى صبر و اصطبار در مصايب وقايع روزگار و اعلام طريق ابتهاج و استبشار بر استقرار وسائد سلطنت و مراتب اقتدار اشتمال داشت هر آينه بر صفحهء ضمير الهام و آيينهء خاطر محبت تصوير اين حرف و معانى تعبير و تقرير يافت كه دعاء كريم الاداء
« رَبِّ أَوْزِعْنِي أَنْ أَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِي أَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَ عَلى والِدَيَّ وَ أَنْ أَعْمَلَ صالِحاً تَرْضاهُ »
« 3 » را در تمهيد قواعد سلطنت و شهريارى و تقليد مساند خلافت و بختيارى دستور العمل مراضى الهى و قانون نامهء ابتغاء حضرت ابوت پناهى گرداند ،
اولا چون ملحوظ ديدهء انتباه و نصب العين نظر خورشيد اشتباه گشته كه بر سنن يعقوبى و مقتضى ارشاد حضرت ابوت پناه بآرامگاه
« إِنَّما أَشْكُوا
هامش
( 1 ) - سورة النمل 29
( 2 ) - به نظر مىآيد اين قسمت زائد و تكرار جملهاى از چند سطر بعد باشد
( 3 ) - سورة النمل 19