فتح نامه كه صاحب قران اعظم امير تيمور انار اللّه برهانه بشاه يحيى يزدى نوشته
نصرة الدين شاه يحيى پسر امير شرف الدين مظفر پسر امير مبارز الدين محمد مظفر مؤسس سلسله آل مبارز است . وى مردى مزور و نيرنگ باز و جاه طلب و ممسك بود و همان است كه حافظ ازو درين بيت بعنوان شاه يزد نام مىبرد :
شاه هرموزم نديد و بىسخن صد لطف كرد * شاه يزدم ديد و مدحش كردم و هيچم نداد
زيرا مقر حكومت او يزد و يكچند ابرقوه بوده است . وى با آنكه داماد و برادر زادهء شاه شجاع بود ، مكررا دست بشورش زد و همين شورشها موجب ضعف آن سلسله گرديد .
پس از مرگ شاه شجاع هم بار ديگر شاهزادگان مبارزى بجان هم افتادند و درين ميان شاه يحيى همه وقت آتش افروز اين انقلابات بود و سرانجام تيمور او را نيز مانند ديگر شاهزادگان مبارزى در سفر دوم خود بشيراز ، گرفت و همه را يك جا در رجب سال 795 در قصبهء مهيار قمشه بقتل رسانيد .
( رجوع شود بتواريخ آل مبارز بخصوص تاريخ حافظ ابرو و محمود كتبى و روضة الصفا ) .
شاه اعظم ، شهريار عجم ، افتخار ممالك ايران ، خسرو آفاق ، نصرة الدنيا و الدين ، شاه يحيى بهادر خلد ملكه ، وفور سلام و صفوف تحيت منبعث از فرط عنايت و منشعب از كمال عاطفت تبليغ كرده قواعد اعطاف و معاقد اشفاق بمزيد استقرار و استحكام مؤكد داند و معاهد اعتناء و اهتمام مجدد شناسد و بر دوام ترادف و تضاعف آن را مترصد و مترقب مىباشد .
مواد ايادى و مكارم بر قرار موفور و امداد رأفت و شفقت نامحصور و اشتياق بحضور