تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اسناد ومكاتبات تاريخى ايرانى ( از تيمور تا شاه اسماعيل ) ( فارسي ) — صفحة 298

مساهمون:

ص٢٩٨
اشارتى كه در ضمن مكتوب شريف مندرج بود ، بر موجب دلخواه درويشان بنفاذ پيوست . اگر چه ارادت متعلق بدان بود كه اين ولايت بيمن قدوم و حضور موفور السرور حضرت ارشاد پناهى محترم و مكرم گردد فاما بمقتضاى الأمور مرهونة باوقاتها نيل اين امنيت و مراد و ادراك اين اقبال مفوض بمشيت الهى است و ايضا به حكم « المسافة لا تحجب النفوس عن الى النقوى « 1 » » مفارقت صورى مانع و حاجب مواصلت و مجاورت معنوى نيست . اميد واثق است كه انوار آفتاب همت كيميا خواص و بركات توجه فيض اختصاص حضرت هدايت پناهى از مشارق و مطالع عنايت الهى طالع شده ، حبوب اخلاص و عقيده كه سالهاست در ضمير محبت مضمر است ، مثمر ثمرات سعادات دو جهانى گردد . مأمول آنكه تا هنگام توفيق صحبت شريف ، خاطر فياض متوجه صوب معتقدان دانسته ، در اوقاتى كه نسيم اجابت قبول بمشام اصحاب صفا و ارباب وفا رسد محبان را در زاويه ضمير نور بخش تمكين فرمايند كه اين معنى را عنوان صحيفهء امانى و مجموعهء مراودات دو جهانى ميداند و همواره ابواب مراسلات و مكاتبات مفتوح داشته ، در كفايت كليات و جزويات درويشان و ملازمان اسباب رشاد ايشان اشاره فرمايند تا آثار خلوص عقيدت در انجام آن مطالب بظهور رسد . زياده اطناب نرفت . ظلال سيادت پناهى ابدا ممدود باد . بر ظهر موضع مهر همايون « 2 » .
هامش
( 1 ) - يك كلمه لا يقرء ( 2 ) - مجموعهء منشآت حيدر ايواغلى
اسناد ومكاتبات تاريخى ايرانى ( از تيمور تا شاه اسماعيل ) ( فارسي ) — صفحة 298 | عبد الحسين نوائى