تنها ديد به مأمنى پناه برد و براى آنكه ساعتى بياسايد زره خود را بر كنارى نهاد و بر آن بنشست در آن هنگام خبر آوردند كه تتش با لشكرش به گرفتن وى مىآيند . سليمان در دم ، تيغ از نيام بركشيد و در شكم خود فروبرد و بدينطريق خود را بقتل رسانيد .
از شنيدن اخبار اختلاف اميران سلجوقى در مغرب شاه بزرگ ايران يعنى سلطان ملكشاه برآشفت و در جمادى الاخر همان سال از اصفهان عازم الجزيره و شام شد و از راه موصل به شهرهاى كنار درهء علياى فرات رفت . و بعضى از قلاع آن نواحى را كه هنوز در دست روميان بود بگرفت . تتش پيش از آنكه برادرش ملكشاه برسد شهر را رها كرده به شام رفت و سلطان ملكشاه ، قليچ ارسلان را بهمراه خود آورده به بغداد بازگشت قليچ ارسلان تا مرگ ملكشاه ديگر به روم باز نيامد و پس از او در زمان بركيارق ( 485 - 498 ه ) بدان سرزمين مراجعت نمود .
اوضاع آسياى صغير بعد از مرگ سليمان :
سليمان بن قتلمش با اينكه در ظاهر اطاعت از دولت مركزى سلجوقى و سلطان ملكشاه مىكرد به علت دورى از سلجوقيان ايران لقب سلطان بر خود نهاده بود ، و اين لقب حاكى از آنست كه وى در سرزمين آناطولى دعوى استقلال و پادشاهى مىكرده است . گواه بر اين مدعا ، متون تاريخى بيزانسى است كه در آنها صراحة عنوان او « سلطان » آمده و ويرا پادشاه آن نواحى خواندهاند . بنابراين منابع ، سليمان خود را مانند ملكشاه سلجوقى ، از طرف خليفهء بغداد پادشاه قانونى آسياى صغير مىخوانده است .
زمانيكه سليمانشاه براى تسخير آنطاكيه بدانجانب رهسپار شد ، يكى از خويشان خود را كه ابو القاسم نام داشت بجاى خود در نيقيه بگذاشت .
در فترت بين مرگ سليمان و جلوس پسر او قليج ارسلان نواحى مسخرشدهء آسياى صغير ، بدست سرداران ترك اداره مىشد . ابو القاسم در نيقيه و برادر او بولدجى در كاپادوكيه حكومت داشتند . ظاهرا نام اسلامى بولدجى ، حسن بود و همين نام است كه بر ناحيهء كوهستانى حسن داغ در آناطولى اطلاق شده است .
يكى ديگر از سرداران ترك بوزان نام داشت كه از طرف ملكشاه به حكومت شهر اورفه ( الرها ) منصوب شده بود و امور شمال غربى سرحدات دولت سلجوقى در آسياى صغير را اداره مىكرد .
ابو القاسم در نواحى ساحلى آسياى صغير به تأسيس نيروى دريائى پرداخت و تمام سواحل درياى اژه را با كشتىهاى خود تحتنظر گرفت . آلكسى كمننوس يك بار به يارى تركان بيزانسىشدهء تاتيكيوس
Tatikios
او را عقب براند . ولى نتوانست از عهدهء او برآيد . سپاهى كه تحت اختيار تاتيكيوس بود ، لشكر ابو القاسم را تا ايزنيك ( نيقيه ) عقب