به طرف مغرب مىگذاردند . خانوادههاى توانگر ، خانه و سامان خود را گذاشته به راه مىافتادند . غالب ايشان در بين راهها گرفتار دزدان مىشدند و هستى ايشان بباد مىرفت .
چون سلطان غياث الدين كيخسرو درين زمان اعتمادش به سرداران و سربازان ترك كمتر شده بود ، از سربازان مزدور مسيحى استفاده مىكرد و همين امر موجب برانگيخته شدن احساسات دينى و ملى مسلمانان و تركان عليه او گرديده بود .
مغولان نه تنها در بلاد آذربايجان نفوذ يافتند بلكه حوالى بغداد را نيز غارت كرده و بعضى از قبايل ترك را مجبور به مهاجرت به نواحى شمالى و بلاد روم كردند . يكى ازين طوايف ترك ، طايفهء قايى
Qayi
بودند كه در تاريخ بنام عثمانيان معروفند و با پيشواى خود بنام سليمان بسوى آسياى صغير رانده شدند .
طايفهء قايى
Qayi
دستهاى از قبايل غز بودند كه بقول مورخان ترك نسب سلاطين عثمانى به ايشان مىرسد . نام ايشان در كتاب ديوان لغات ترك محمود كاشغرى ( ج 1 ص 56 ج 3 ص 124 ) قايق آمده است .
در افسانههاى عاميانهء ترك آمده كه طغرل پسر سليمان نامبرده كه پيشواى قبايل قايى بود در مهاجرت خود به آسياى صغير از دور دو لشكر را مشاهده كرد كه با يكديگر در جنگاند با خود گفت . بايد ببينم كه كداميك از آن دو ضعيفترند تا به كمك آن يك برخيزم . پس به كمك لشكر ضعيفتر برخاست و آن را يارى داد و لشكر قويتر بگريخت . آن لشكر ضعيفتر سپاه غياث الدين كيخسرو بود . سلطان كه اين كمك غير منتظره را از وى مشاهده كرد از طغرل سپاسگزارى نمود و سرزمين وسيعى را در قرهجهداغ كه حدود آن از اسكىشهر تا قونيه ممتد بود و مشتمل بر دو شهر سوكوت و دومانيچ مىشد بعنوان تيول به وى داد . پس از طغرل پسرش به رياست قبيلهء قايى رسيد . در شهر سوكوت زائيده شده بود ، در همانجا در سال 725 هجرى درگذشت و در آن شهر او را به خاك سپردند .
نبرد كوسه طاغ ( كوسه داغ ) :
در سال 639 ه جرماغون بواسطهء علت فلج از فرماندهى لشكر مغول معزول شد و بايجو نويان بجاى او منصوب گرديد . اين فرمانده جديد در همين سال با سى هزار سپاهى و عراده و منجنيق به ارزنة الروم كه از بلاد غياث الدين كيخسرو بود حمله كرد و حصار آن را گشوده گروه بسيارى از مردم آن را بكشت و عدهاى را نيز به اسيرى برد . غياث الدين كيخسرو براى جلوگيرى از تجاوز مغول سال بعد با لشكرى عظيم از مسلمين و ارمنيان و گرجيان كه عدهء ايشان به 70 هزار تن مىرسيد از راه خشكى و با چندين كشتى از طريق دريا به طرف ارمنستان حركت كرد ، و در محل كوسه داغ از نواحى ارزنجان با مغول روبرو شد . فرمانده سپاه او سردارى گرجى بنام شرواشيدز
Shervashidze
بود . دو لشكر در صبح دوشنبه بيست و