يافت و در اكثر اوقات اوراق به تقريبات اسم اولاد او مذكور شد ، اما بخصوصه فى الجمله اشارهء به حال هريك ضرورت مىنمايد .
ملك غريب بزرگتر اولاد اوست . مرد سنجيدهء صاحب تجملى بود و بغايت پرزور و متهور بود . اول در زمان حكومت بديع الزمان ميرزا ، بىبى خانم دختر شاه زين العابدين عم خود بخواست . از او يك پسر شاه نعمت الله نام و دخترى در وجود آمد . پسر در سن بيست سالگى فوت شد و دختر را بشاه محمود شاه ابو اسحق فراهى كه پسر خالهء آن دختر بود دادند .
از او پسرى مانده شاه غريب نام و اكنون در قيد حيات است و مادرش در سنهء اثنى و الف فوت شد . و در زمان حكومت ملك الملوك بىبى خانى ، 137 دختر بزرگ ملك را به حبالهء نكاح [ در ] آورد و از او چند پسر و دختر در وجود آمده ، همه در حد طفوليت فوت شدند . حقيقت شجاعت او مكررا مذكور شد .
چهل و هشت سال عمر يافت و در شب نصف رجب [ سنهء ثمان و تسعين و تسعمايه ] رستم ميرزا او را به درجهء شهادت رسانيد .
ملك لطيف پسر ميانهء ملك نصر الدين بود ، بسيار تندخو بود اما شجاع و متهور بود . در زمان قزلباش خواجه كمان نام سوداگرى بود از متجندهء مولتان و در جارونك توطن داشت . زوجهء او را به حيف و ستم از عقد او بيرون آورد و به مجرد طلاق رجعى بخواست و از او سه پسر بههم رسيد :
شاه محمود و او بغايت شجاع بود ، در زمان حكومت ملك معظم در چپ - راست فوت شد و ديگر شاه مرتضى و شاه محمد و الحال هردو هستند . و پس از آن دختر عم خود ، ملك قاسم بخواست و آن دختر بمرد و از او دخترى ماند . بعد از او دختر ديگر ملك قاسم را بخواست و از او نيز دخترى ماند .
در قضيهء آمدن رستم ميرزا با برادران خويش رفيق ديار بقا گرديد . مدت چهل سال عمر كرد .
ملك ظريف پسر كوچك ملك نصر الدين بود ، بسيار شجاع و در امور سپاهيگرى بغايت صاحب وقوف و صاحب سامان و سرانجام . در ايام
احياء الملوك ( تاريخ سيستان تا عصر صفوى ) ( فارسى ) — صفحة 312
مساهمون: شاه حسين بن غياث الدين محمد
ص٣١٢