درختان بلوط ، زبان گنجشك ، گردو ، چنار ، تبريزى ، نارون ، بادام ، بيد ، افرا ، انجير وحشى در كوههاى بختيارى يافته شده است . هرسال هنگام تابستان هر طايفه و تيره بهجاى مخصوص خود كه نشانه دارد وارد مىشوند و موقع عزيمت سنگ - سفيد علامت تيره و دسته را باقى مىگذارند و بر خلاف قاعدهء ايلى است كه آن نشانهها را بردارند و يا تجاوزى پيش آرند . ايلات قبل از اينكه در فصل پائيز از ييلاق برگردند بذر را در جاهاى حاصلخيز مىكارند و در موقع بازگشت بهارى سى برابر بذر حاصل بىرنج بدست مىآورند .
تاريخ ايشان
تاريخ اين سرزمين و اهالى جالبتوجه آن چه بوده است ؟
راجع به اصل و ريشهء مرموز ايشان اشارهاى كرده بودم . از روزگاران قديم دربارهء اين سرزمين خواندهايم كه ناحيهاى بىتمدن و دور از دسترسى انسان بوده و طوايف عجيب و مهيبى در آنجا مىزيستهاند . ايشان پايهء قدرت مادها و پارسيان بودند و در مقابل اسكندر نيك استقامت نمودند و سبب تحريك انتيوكوس رومى شده بودند .
تازيان پيشتاز از عهدهء سركوبى ايشان برنيامدهاند . بين قرنهاى دوازدهم و چهاردهم ( 1155 - 1425 ميلادى ) خاندان مقتدر مسلمان بنام فضلويه بر - سرزمين بختيارى از اصفهان تا شوشتر با عنوان اتابكان حكومت كردند . استحكامات آنها در ارتفاعات غيرقابل نفوذ مونگشت و مقر زمستانى ايشان در ايدج نزديك مال امير بوده ، ابن بطوطه سياح مراكشى در سال 1330 از قلمرو آنها عبور و از حكومت ستودهء ايشان بشرح ذيل تعريف كرده است :
« سپس ( يعنى بعد از ترك كردن شوشتر ) سه روز در كوهستانها سيروسفر كردم و در همهء منزلهاى سفر حجرهاى با خوراك براى آسايش مسافران آماده بود ، بعد به شهر ايدج رسيدم كه مقر سلطان اتابك افراسياب است اينجا را لرستان مىخوانند .