دعاى آن حضرت عليه السّلام در روز بيست و نهم ماه
معبودى نيست جز خداى بردبار بزرگوار ، معبودى نيست جز خداى والاى بزرگ ، منزه است خدا پروردگار آسمانهاى هفتگانه و زمينهاى هفتگانه و آنچه در آنها است و آنچه در ميان آنها است و پروردگار عرش بزرگ ، و ستايش خاص خدا پروردگار جهانيان است و بزرگ است خدا كه بهترين آفريدگان است ، و نيرو و قدرتى نيست جز بخداى والاى بزرگ ، خدايا جامهء تندرستى را به من بپوشان تا زندگى بر من گوارا گردد ، و كارم را بآمرزش پايان ده تا گناهان زيانم نزند ، و از پيش آمدهاى ناگوار دنيا و اندوههاى آخرت كفايتم فرما تا بوسيلهء رحمت خويش در بهشتم در آورى كه براستى تو بر هر چيز توانائى ، خدايا تو بنهان كارم دانائى پس پوزش خواهيم را بپذير ، و حاجتم را ميدانى پس خواستهام را به من عطا فرما ، و آنچه را در دل دارم ميدانى پس گناهانم را بيامرز ، خدايا تو حاجتم را ميدانى و از گناهانم آگاهى پس همهء حاجاتم را بر آور ، و همهء گناهانم را بيامرز ، خدايا توئى پروردگار و منم پروريده ، و توئى مالك و منم مملوك ، و توئى عزيز و منم خوار ، و توئى زنده و منم مرده ، و توئى نيرومند و منم ناتوان ، و توئى توانگر بىنياز و منم فقير نيازمند ، و توئى باقى و منم فانى ، و توئى دهنده و منم خواهنده ، و توئى آمرزگار و منم گنهكار ، و توئى آقا و منم بنده ، و توئى دانا و منم نادان ، من از روى نادانى نافرمانيت كردم ، و روى نادانى مرتكب گناهان گشتم ، و از روى نادانى از ياد تو بيرون رفتم ، و از روى نادانى به دنيا متمايل گشتم ( و دل بستم ) و از روى نادانى فريفتهء زيور آن گشتم ، و تو نسبت به من از خودم مهربانترى ، و بيش از خودم به من توجه و نظر دارى ، پس