تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الصحيفة العلوية والتحفة المرتضوية — صفحة 420

مساهمون:

ص٤٢٠
آسمان را بىستون برافراشت ، و زمين را بر روى هوا بدون پايه بگستراند ، ستايش خداى را بر آنچه گذشته ، و بر آنچه باقى مانده ، و خاص او است ستايش بر آنچه آشكار سازد و بر آنچه پنهان دارد ، و بر آنچه بوده و بر آنچه خواهد بود ، خدايا تو را ستايش بر بردباريت پس از دانستنت ، و تو را ستايش بر گذشتت با داشتن قدرتت ، و تو را است ستايش بر چشم پوشيت با داشتن عذر ( بر عقوبت ) و تو را ستايش بر آنچه بگيرى و بر آنچه عطا فرمائى ، و تو را ستايش بر آنچه آزمايش كنى و آنچه گرفتار سازى ، و تو را ستايش بر فرمانت ، ستايشى كه از تو باز نماند و امتداد يابد تا ببهترين مرتبهء خوشنوديت برسد ، خدايا درود فرست بر محمد و خاندانش ، ( و ) مگذار براى ما در اين ساعت گناهى جز آنكه بيامرزيش ، و نه اندوهى جز آنكه بر طرف سازى ، و نه عيبى جز آنكه بپوشانى ، و نه بيمارى جز آنكه بهبوديش دهى ، و نه قرضى جز آنكه بپردازى ، و نه محنى جز آنكه بازگردانى ، و نه خير و خوبى جز آنكه عطايش كنى ، و نه دور از وطنى را جز آنكه همدمش باشى ، و نه دور از نظرى را جز آنكه رهايش سازى « 1 » ، و نه غمنده‌اى را جز آنكه غمش بزدائى ، و نه ترسانى را جز آنكه بوى ايمنى بخشى ، و نه دشمنى جز آنكه شرش را كفايت كنى ، و نه شكسته‌اى جز آنكه جبران كنى ، و نه گرسنه‌اى جز آنكه سيرش كنى ، و نه تشنه‌اى جز آنكه سيرابش سازى ، و نه برهنه‌اى را جز آنكه بپوشانى ، و نه حاجتى از حاجتهاى دنيا و آخرت كه خوشنودى تو و صلاح ما در آن باشد جز آنكه در آسايش و تندرستى آن را برآورى اى مهربانترين مهربانان ، و درود خدا بر محمد و خاندان پاكش باد
هامش
( 1 ) و در دعائى كه از امام صادق عليه السّلام در بحار منقول است « و لا غائبا الا رديته » است ، يعنى و نه دور از نظرى را جز آنكه بازش گردانى