و آخرتى . و به تو پناه برم از كارهاى زشت آشكارا و نهان ، و به تو پناه برم از وساوس نفسانى آنها كه مورد رضايت تو نيست چه در گفتار و چه در كردار .
خدايا به تو پناه برم از ( شر ) پريان و آدميان ، و نيرنگ ، و اشتباه كارى ، و از شر حوادث كوبندهء شب و روز ، و فوت و دم جنيان ، و چشم زخم آدميان .
خدايا به تو پناه برم از شر نفس خود و از شر زبانم ، و از شر گوشم ، و از شر ديدهام ، و به تو پناه برم از نفسى كه سير نشود ، و از دلى كه نرم نگردد ، و از دعائى كه باجابت نرسد ، و از نمازى كه مورد قبول درگاهت واقع نشود .
خدايا مرا به هيچ نوعى از عذاب خود دچار مكن ، و در گمراهى بازم مگردان .
خدايا به تو پناه برم به سختى و محكمى فرمانروائيت ، و شوكت قدرت و نيرويت ، و بزرگى سلطنتت از شر همهء آفريدگان و مخلوقت .
الصحيفة العلوية والتحفة المرتضوية — صفحة 320
مساهمون: سيد هاشم رسولي محلاتى
ص٣٢٠