8010
من عرف بالكذب لم يقبل صدقه .
كسى كه شناخته شود بدروغگوئى قبول نشود راست أو .
8011
من رضى بالقضاء طاب عيشه .
هر كه خشنود باشد بقضا وتقدير خدا نيكو باشد عيش وزندگانى أو .
8012
من تحلّى بالحلم سكن طيشه .
هر كه زينت يابد ببردبارى ساكن شود طيش أو ، يعنى از جابر آمدن وسبكى أو .
8013
من ساس نفسه أدرك السّياسة .
هر كه سياست كند نفس خود را دريابد سياست را ، « سياست رعيّت » بمعنى أمر كردن ونهى كردن ايشانست وواداشتن ايشان بر آنچه صلاح ايشان در آن باشد ، ومراد اينست كه كسى كه سياست نفس خود كند برسد بمرتبهء كه سياست قوم خود كند ودر فرمان أو باشند .
8014
من بذل معروفه استحقّ الرّياسة .
هر كه بذل كند احسان خود را وجود وبخشش كند سزاوار گردد رياست وسر كردگى را .
8015
من استمتع بالنّساء فسد عقله .
هر كه نفع بجويد بزنان فاسد باشد عقل أو يا فاسد شود عقل أو ، ظاهر اينست كه مراد به « نفع جستن بزنان » مشورت كردن با ايشانست وعملكردن برأي ايشان از براي انتفاع خود ، يا أعمّ از اين واز هر طلب نفعي از ايشان بملازمت ونوكرى وأمثال آن .
8016
من عاقب المذنب فسد فضله .