فساد ديندارى طمع است ، يعنى بسيارست كه طمع سبب فساد ديندارى مىشود مثل طمعى كه باعث بردن حق كسى شود يا باعث ميل بمذهب باطلى يا فتواى ناحقى يا مداهنه با كسى در باطلى ، وممكن است كه مراد اين باشد كه طمع هر چند مستلزم حرامى نباشد باعث نقص دين وفساد كمال آنست ، ديندارى كامل اينست كه با طمع از غير حق تعالى نباشد .
6552
فساد العقل الاغترار بالخدع .
فساد عقل فريب خوردن بمكرهاست ، يعنى فريب خوردن بمكرهاى هوا وهوس ودنيا وشيطان باعث فساد عقل وخرد مىگردد ، يعنى باعث اين مىشود كه آدمي عمل بمقتضاى آن نكند ومخالفت آن كند پس آنرا باطل وفاسد نمايد چه عقلي كه عمل بآن نشود در حقيقت فاسد وباطل باشد .
وممكن است كه مراد اين باشد كه آن مكرها بسيارست كه عقل را فريب دهد وگمراه گرداند وباعث ميل آن گردد بجانب باطلى كه خواهش آن باشد ، پس آدمي بايد كه سلب هوا وهوس از خود نمايد تا اعتمادي بر حكم عقل وخرد أو باشد .
6553
فساد النّفس الهوى .
فساد نفس هوا وهوس است ، مراد به « فساد نفس » فساد عقل وخرد آنست چنانكه در فقرهء سابق مذكور شد ويا مراد به « فساد آن » افتادن آنست در گناه وعصيان وزيان وخسران .
6554
فساد الدّين الدّنيا .
فساد دين دنياست ، يعنى ميل بآن وخواهش آن ، بر قياس آنچه در شرح فقرهء سابق سابق سابق مذكور شد .
6555
فساد الأمانة طاعة الخيانة .