1877
الحرص لا يزيد في الرّزق ولكن يذلّ القدر .
حرص زياد نمىكند در روزى وليكن خوار مىگرداند قدر ومرتبه را .
1878
الحازم من لا يشغله النّعمة عن العمل للعاقبة .
دور انديش كسى است كه مشغول نسازد أو را نعمت از عمل از براي عاقبت .
1879
الرّابح من باع الدّنيا بالآخرة واستبدل بالاجلة عن العاجلة .
سودمند كسى است كه بفروشد دنيا را بآخرت ، وعوض گيرد آن نشأهء آينده را از اين نشأهء حاضر .
1880
الشّرّ مركب الحرص والهوى مركب الفتنة .
بدى محلّ سواري حرص است يعنى صاحب حرص نمىشود كه بد نباشد وبدى أو باعث حرص أو نباشد ، وهوى وخواهش محلّ سواري فتنه است يعنى خود را بفتنه انداختن وبچيزى چند كه باعث زيان وخسران باشد از هوى وهوس ناشى شود .
1881
البلاغة ما سهل على المنطق وخفّ على الفطنة .
بلاغت اين است كه آسان باشد بر زبان وسبك باشد بر دريافت ، يعنى اين است كه كلام كسى آسان باشد بر زبان ، ولفظهاى غريب وسنگين نباشد در آن ، وسبك باشد بر شعور ودريافت فهميدن آن ، وتعقيد وپيچيدگى نداشته باشد ، وقبل أزين معنى « بلاغت » بتفصيل مذكور شد .
1882
النّاس كصور في الصّحيفة « 1 » كلّما طوى بعضها نشر بعضها .
مردمان مانند صورتي چنداند كه در طومارى كشيده شده باشند هر چند در
هامش
( 1 ) در نسخهء كتابخانهء مسجد سپهسالار « في صحيفة » بجاى « الصحيفة » واقع شده .