1607
السّامع للغيبة أحد المغتابين .
شنوندهء غيبت وبدگوئى كسى غايبانهء أو يكى از دو غيبت كننده است يعنى شنونده هم حكم غيبت كننده دارد وبمنزلهء اوست يعنى در أصل گناه يا در قدر آن نيز .
1608
المصيبة بالصّبر أعظم المصيبتين .
مصيبت بصبر وشكيبائى عظيمترين دو مصيبت است يعنى مصيبت وماتم دو قسم است يكى اين كه بصبر اين كس برخورد وصبر را از اين كس زايل كند وديگرى آنكه بچيز ديگر باشد مثل موت ولد ومانند آن وقسم اوّل عظيمتر وبزرگتر است زيرا كه با وجود رنج وزحمت بي صبري ثوابي بر آن مترتّب نشود بلكه باعث حبط يا نقض ثواب مصيبت ديگر كه بر آن صبر نكرده مىشود بخلاف مصيبتهاى ديگر .
1609
الظّنّ الّصواب أحد الرّأيين .
گمانى كه درست رفته باشد يكى از دو درست رفتن است يعنى درست رفتن دو قسم است يكى اين كه از روى جزم باشد وديگرى اين كه بعنوان گمان باشد واين هم حكم قسم اوّل دارد وبمنزلهء آن است واز افراد درست روى شمرده مىشود .
1610
الرّؤيا الّصالحة إحدى « 1 » البشارتين .
خواب درست وراست يكى از دو بشارت ومژده است يعنى مژده وبشارتى كه بمؤمنين داده مىشود در باب خوبى أحوال آن نشأهء أو دو قسم است يكى آنكه در وقت مرگ داده مىشود وديگرى آنكه در خوابهاى راست داده مىشود وممكن است كه مراد مطلق بشارت ومژده باشد كه باين كس داده مىشود خواه در باب أمور دنيا
هامش
( 1 ) در نسخهء شارح ( ره ) ودر چاپ بمبئي « أحد » بفتح أول ودوم وبدون ياء وهمچنين در نسخهء صيدا ( ص 24 ، س 23 ) .