979
الكريم من بدأ باحسانه .
كريم آنست كه ابتدأ كند باحسان خود يعنى پيش از طلب وسؤال بدهد ، يا اين كه پيش از اين كه كسى باو احسانى كند احسان كند ، واحسان بكسى كه احسانى كرده باشد باو كرم نيست .
980
المعروف ذخيرة الأبد .
احسان بمردم ذخيرة وپس اندوز « ابد » است يعنى ذخيرة است كه هميشه باقي باشد ، يا ذخيرة آخرت است كه هميشه باقي باشد .
981
الحسد يذيب الجسد .
حسد مىگدازد بدن را بسبب اندوه وحزنى كه لازم آن است .
982
الحرص عناء مؤبّد .
حرص تعب ورنجى است دائمي ، زيرا كه حريص بهيچ مرتبه قانع نشود وهر چه تحصيل كند زيادة بر آن خواهد پس هميشه در رنج وتعب باشد .
983
الطّمع رقّ مخلّد .
طمع بندگى است هميشه زيرا كه صاحب طمع با كسى كه طمع از أو دارد مانند بندگان سر كند ، وطمع أو را نهايتى نباشد هر چه بعمل آيد باز طمع ديگر كند وهميشه در بندگى كسى باشد .
984
التّواضع أشرف السّؤدد .
فروتنى كردن يعنى بدرگاه حقّ تعالى وبا مردم نيز شريفترين مهترى وبزرگى است يعنى سبب شريفترين وبهترين مهترى وبزرگى گردد .