بيزارى از مخالفان
( 1 ) 29 - احمد بن محمّد مىگويد : يكى از شيعيان ، نامهاى به امام - عليه السّلام - نوشته و سؤال كرد : با كسانى كه در امامت موسى كاظم - عليه السّلام - متوقف شدهاند پس از آن به امامت هيچ يك از ائمه قائل نشدهاند ، چگونه رفتار كنيم ؟ آنها را دوست بداريم يا از آنها بيزارى بجوييم ؟
حضرت در پاسخ فرمود : به عمويت ترحم نكن كه خدا به او رحم نكند . از او بيزارى بجوى . من از آنها بيزار هستم و تو هم آنان را دوست مدار . به عيادت مريضانشان نرو و در تشييع جنازه آنها حاضر نشو و بر مردگانشان نماز نخوان . حال كسى كه امامى را انكار مىكند و كسى كه فردى را امام مىداند كه امام نيست ، يكى مىباشد . چنانچه حال كسى كه خدا را سه تا مىداند ، با كسى كه خدا را انكار مىكند ، مساوى است . منكرين آخر ما ، مانند منكرين اوّل ما هستند . و كسى كه بر ما اضافه مىكند ، همانند كسى است كه از عدد ما كم مىكند « 1 » .
هامش
( 1 ) وسايل الشيعه : 18 / 565 ، حديث 40 .