از بيت المال مقدارى دزديد كه موجب قطع بود ، فرمود : بنگرند چه مقدار نصيب او در آن است ، پس اگر از نصيبش در بيت المال كمتر بود تعزير مىشود و بقيّهء سهمش را ميپردازند ، و اگر همان قدر كه نصيب داشته برداشته چيزى بر او نيست ، و چنانچه بيشتر برداشته و آن زيادى به قدر قيمت سپرى چهار دينار است دست او را از بن انگشتان ( به استثناى ابهام و شست ) مىبرند .
شرح : « در صورت دوّم كه به مقدار سهمش دزديده تعزير ذكر نشده است ولى بقرينه تعزير كمتر از سهم واضح است كه او نيز بايد تعزير بشود » .
5110 - زراره گويد : از امام باقر عليه السّلام پرسيدم : مردى چهار پائى كرايه كرد و بسوى لباس فروشان رفت و لباسى خريد و چهار پا را بگرو گذاشت و رفت ، فرمود : حيوان را به صاحبش دهند و خريدار لباس را دنبال كنند تا او را بيابند ، لكن اين خيانت است نه سرقت و حكم آن قطع نيست .
5111 - و امام صادق عليه السّلام فرمود : امير مؤمنان عليه السّلام هر گاه دزدى شخصى ثابت مىشد و اوّل بار او بود انگشتان دست راست او را قطع مىكرد ، و اگر تكرار ميكرد پنجهء پاى چپش را ، و اگر بار سوّم دزدى مىكرد او را بزندان مىافكند و
من لا يحضره الفقيه ( فارسي ) — صفحة 403
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص٤٠٣