پس دست او را به جهت بار اوّل قطع مىكنند ، و پاى او را براى سرقت دوم نمىبرند ، زيرا شاهدان شهادت دادند بهر دو بار دزدى در يك جا پيش از اجراى حدّ براى بار اوّل ، و اگر شهادت براى بار اوّل ميدادند و حدّ جارى ميشد ، و پس از اجراى حدّ براى بار دوم شهادت ميدادند ، آن وقت پاى او را نيز ميبريدند .
شرح : « اين مطلب از حديث بكير بن اعين از امام باقر عليه السّلام كه كلينى آن را روايت كرده است استفاده شده » .
5117 - و على عليه السّلام فرمود : حكم قطع در ربودن علنى كه اختلاس است نيست ، لكن من او را تعزير كنم ، و آن كس كه بدزدد و پنهان كند او را قطع ميكنم .
و بر آن كس كه لباس ميربايد قطع نيست ، و نيز بر جيببر كه از لباس رو بدزدد قطع نيست و چنانچه از جيب لباس زيرين چيزى بدزدد حكمش قطع است .
و كارگر و ميهمان اگر دزدى كنند ( هر چند خائنند ) ولى حكمشان قطع نيست ، زيرا به آنها اعتماد شده ، و روايتى هست كه اگر ميهمان ميهمان ديگرى بياورد و او دزدى كند حكمش قطع است .
و كسى كه دستش معيوب است اگر دزدى كند دست راستش را قطع مىكنند
من لا يحضره الفقيه ( فارسي ) — صفحة 406
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص٤٠٦