الصحيح و مسلم در صحيح خود و ديگران در سنن در حدّ زنا مسندا از عبد الله بن عبّاس روايت كردهاند كه گفت : « عمر در حالى كه بر منبر رسول خدا صلَّى الله عليه و سلَّم نشسته بود گفت : همانا خداوند براستى محمد صلَّى الله عليه و سلَّم را بحقّ فرستاد ، و بر او كتاب ( قرآن ) را نازل كرد ، و جزء آنچه نازل كرد آيهء رجم بود ، و ما آن را خوانديم و حفظ كرديم و معنيش دانستيم ، پس رسول خدا صلَّى الله عليه و سلَّم خود رجم كرد و ما نيز پس از او رجم كرديم ، من ميترسم كه اگر زمانى بگذرد مردم فراموش كنند و كسى بگويد ما آيهء رجم را در كتاب خدا نيافتيم ، و اين سبب گمراهى آنان بشود و فريضه اى از فرائض خداوند كه نازل فرموده ترك گردد ، و رجم در كتاب خدا حقّ است بر هر كس كه محصن باشد و زنا كند چه از مردان و چه از زنان ، هر گاه شهود چهارگانه شهادت دهند ، يا اينكه زن از غير شوهر حامله شود ، يا خود اقرار كند » . و سيرهء أئمهء طاهرين عليهم السّلام چنين بوده كه در مقابل كارهائى كه شيخين بخصوص ثانى فرمان داده تقيّه مىكردند ، هر چند راوى از شيعيان باشد ، مبادا در مجلسى حقّ را بگويند و موجب گرفتارى آنان شود » .
4999 - و علاء بن رزين از محمّد بن مسلم از يكى دو امام باقر يا صادق عليهما السّلام نقل كرده كه فرمود : هر گاه مردى از كنيز زوجه اش بدون اذن او كام گيرد بر او حدّ زانى است ( يعنى صد تازيانه ) .
5000 - عبيد الله حلبى گويد : امام صادق عليه السّلام در باره مرديكه كنيزش را به شوهر داد ، سپس با آن كنيز مجامعت نموده بود فرمود : او را حدّ بايد زد ( يعنى يك صد تازيانه ) .
من لا يحضره الفقيه ( فارسي ) — صفحة 344
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص٣٤٤