و حقير شمرد ، بحقّ خداوند استخفاف كرده است ، و خداوند در روز قيامت او را كوچك و بىارزش شمرد مگر اينكه توبه كند و از او عذرخواهى نمايد ،
و فرمود :
هر كس به تهيدست مسلمانى اكرام و احترام كند خداوند را در روز رستاخيز ملاقات كند در حالى كه از وى راضى باشد .
و فرمود : هر كس برايش مورد عملى منافى عفّت ، و شهوترانى پيش آيد و خوددارى كرده از آن دورى گزيند براى ترس از نافرمانى خداوند عزّ و جلّ ، خدا حرام گرداند بر او آتش دوزخ را ، و او را از فزع أكبر كه ترس و هول قيامت است ايمن دارد و وعده اى كه در كتابش قرآن به او داده و فرموده است كه : * ( وَلِمَنْ خافَ مَقامَ رَبِّه جَنَّتانِ ) * ( هر كس از مقام خداوند بهراسد دو باغ به او دهند ) ( الرّحمن : 46 ) در مورد او اجرا فرمايد .
ألا ، و هر كس اختيار يكى از دنيا يا آخرت به او پيشنهاد شود ، و او دنيا را بر آخرت برگزيند ، خداوند را در قيامت ديدار كند در حالى كه حسنه اى در ديوان عملش نباشد تا بدان از آتش خود را نگهدارد ، و هر كس آخرت را بر دنيا ترجيح داد و آن را پذيرفت خداوند از او راضى گردد ، و از اعمال ناشايسته اش درگذرد .
و هر كس به چيزى كه ديدنش بر او حرام است چشم خيره كند ، خداوند ديدگان
من لا يحضره الفقيه ( فارسي ) — صفحة 320
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص٣٢٠