تخطي إلى المحتوى الرئيسي

من لا يحضره الفقيه ( فارسي ) — صفحة 317

مساهمون:

ص٣١٧
محاجّه كند و دست از او بر ندارد تا آنكه او را لغزانيده بدوزخ افكند ، و هر كس با زنى مسلمان ، يا يهودى ، يا نصرانى ، يا مجوسى - آزاد باشد يا كنيز - زنا كند ، و بعد توبه نكند و با اصرار به اين عمل خلاف بميرد ، خداوند سيصد هزار در به قبرش بگشايد كه از آنها مارها و كژدمها و شرارهاى آتش بگورش هجوم كنند ، و او بدين وضع تا روز قيامت بسوزد ، و چون از گور برخيزد از بوى بد و عفونت او همهء مردم محشر در عذاب باشند ، و بدان شناخته شود و بعملى كه در اين دنيا مرتكب مىشده تا اينكه امر شود او را بدوزخ برند . آرى خداوند محرّمات را حرام فرمود و حدّ و عقوبت و كيفرى براى مرتكب آن مقرّر فرمود ، پس كسى از خداوند غيرتش بيش نيست و از غيرت او است كه كارهاى زشت و تبهكارىها را حرام فرموده است . و نهى فرمود از اينكه كسى بخانهء همسايه اش سركشد ، و فرمود : هر كس به عورت برادر مسلمانش نظر افكند يا به عورت غير همسرش از روى عمد بنگرد ، خداوند وى را داخل در زمرهء منافقين كند آنان كه جستجو مىكنند از عيوب مردم ، و از دنيا بيرون نرود تا اينكه خداوند او را رسوا و مفتضح سازد مگر اينكه توبه كند . و فرمود : هر كس به آنچه خداوند نصيبش كرده است از روزى ، قناعت نكند و