كند ، و اگر شنيد و ردّ نكرد با اينكه ميتوانست از او حمايت كند ، بر او گناهيست هفتاد برابر گناه آنكه غيبت آن شخص را كرده است .
و رسول خدا صلَّى الله عليه و آله نهى فرمود از خيانت ، و فرمود : هر كس در دنيا به امانتى خيانت كند ، و آن را به صاحبش باز نگرداند و در آن حال از دنيا برود بر غير ملَّت من ( كه اسلام و دين حنيف است ) مرده ، و خدا را ديدار كند حالى كه بر وى خشمگين باشد .
و آن حضرت عليه السّلام فرمود : هر كس شهادتى بر عليه شخصى بدروغ دهد ، او را با منافقان به زبانش در درك أسفل يعنى طبقهء زيرين از دوزخ بياويزند ، و هر كس مال غصبى و دزدى را با آگاهى به دزدى بودن آن بخرد ، او همانند كسى باشد كه آن مال را دزديده است .
و هر كس حقّ يكى از برادران مسلمانش را نزد خود نگهدارد و تحويل صاحبش ندهد ، خداوند بركت روزى را بر وى حرام كند ، مگر اينكه توبه كند ، هان ، و هر كس كار ناشايسته و خلاف عفّت را بشنود و آن را به اين و آن بگويد ، همانند آن كس باشد كه خود مرتكب آن تباهى شده است .
من لا يحضره الفقيه ( فارسي ) — صفحة 323
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص٣٢٣