ناراضى باشد و شكايت به اين و آن برد و شكيب نكند و به حساب خداوند نگذارد ، عمل نيكى از وى بالا و به آسمان نرود ، و خداوند عزّ و جلّ را ديدار كند در حالى كه بر وى خشمگين باشد ، مگر اينكه توبه كند .
و نهى فرمود از آنكه مرد در راه رفتن به خود ببالد و با تبختر گام بردارد ، و فرمود :
هر كس لباسى بپوشد و در آن به خود باليدن گيرد ، خداوند او را بكنار دوزخ فرو برد آنگاه همدم قارون گردد ، چرا كه قارون اوّل كسى بود كه تبختر كرد و فخر فروخت پس خداى متعال او و سرايش را به زمين فرو برد ، هر كس تكبّر كند پس بتحقيق با خداوند در كبريائيش ستيز نموده است .
و فرمود : هر كس در بارهء پرداخت مهريّه و صداق همسرش به دو ستم كند ، وى در نزد خداوند زانى محسوب مىشود ، و خداوند عزّ و جلّ در روز قيامت او را گويد :
بنده من جاريهام را به تو با پيمانى بهمسرى دادم ، و تو پيمان را وفا ننمودى و به آن جاريه ستم كردى ، پس از حسنات و اعمال نيك كه آن مرد داشته باندازهء طلب آن زن برگيرند و به آن جاريه دهند ، و هر گاه عمل خيرى براى او باقى نماند ، امر فرمايد او را بدوزخ برند بسبب پيمانى كه آن را شكسته و وفا ننموده ، و در مقابل عهد و پيمان
من لا يحضره الفقيه ( فارسي ) — صفحة 318
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص٣١٨