( و آن را با صاحبش باز گرداند ) پرسيدند : يا رسول الله چگونه ساختمان ريائى و براى شهرت بنا مىكند ، فرمود : بنائى بسازد كه از اندازهء احتياجش بيش باشد براى برترى جستن بر همسايگان و فخر فروختن به آنان كه همگنان و برادران دينى اويند .
و فرمود : هر كس بكارگرى در اجرتش ستم كند ، خداوند عملش را نابود كند يعنى اعمال خير او را بىنتيجه سازد بقسمى كه حتّى بوى بهشت كه از مسافت پانصد سال راه بمشام ميرسد ، بر وى حرام گرداند . و هر كس به تصرف يك وجب از زمين همسايه اش به او خيانت كند ، خداوند آن يك وجب زمين را تا قعر طبقه هفتيمن چون طوقى به گردن او افكند كه از دم مرگ تا روزى كه در قيامت خداوند را ديدار كند با آن طوق باشد ، مگر اينكه توبه كرده ، و آن را به صاحبش باز پس دهد . و هر كس قرآن را بياموزد و سپس هنگام عمل آن را فراموش كند ، خدا را ديدار كند در قيامت غل به گردن و خداوند بعدد هر آيه از آن مارى همدم او كند تا به آتش رسد مگر اينكه خداوند او را بيامرزد ، و فرمود : هر كس قرآن را بخواند و پس از آن حرامى بنوشد ، يا دوستى دنيا و زر و زيور آن را بر قرآن و عمل بدستوراتش مقدّم دارد خشم خداوندى را براى خود واجب ساخته ، جز اينكه توبه كند ، آرى اگر بدون توبه از دنيا برود ، روز قيامت قرآن با وى بمحشر آيد و
من لا يحضره الفقيه ( فارسي ) — صفحة 316
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص٣١٦