يا طويلهء شتران ، و بر بام كعبه ، و از كشتن زنبوران عسل ، و از داغ كردن صورت چهارپايان براى نشان .
و نهى فرمود از اينكه شخص در نذر و عهد با محكمه به غير خداوند و أسماء مخصوصه اش سوگند ياد كند ، و فرمود : هر كس چنين سوگندى ( يعنى به چيزى غير خداوند ) ياد كند از رحمت خداوند نصيبى ندارد ، يا نذرش منعقد نگشته و چيزى از جانب خداوند وجوبا بر او تعلَّق نگيرد ، و نهى فرمود از اينكه شخص به سوره هاى قرآن سوگند ياد كند ، و فرمود : هر كس بسوره اى از قرآن سوگند ياد كرد بعدد هر آيه اى كفّارهء قسم بر او لازم آيد اگر تخلَّف كند ، اكنون هر كس خواهد بعهدش عمل نمايد و هر كس خواهد بشكند و كفّاره دهد .
شرح : « بيشتر فقها - رضوان الله تعالى عليهم - سوگند به غير خداوند و اسماء خاصّه اش را مكروه مىدانند و بعضيها حرام ، و گويند يمين بدان منعقد نگردد » .
و نهى فرمود از اينكه مسلمانى به ديگرى بگويد : نه بجان تو قسم يا بجان فلانى قسم .
و نهى فرمود از سخن گفتن در روز جمعه هنگامى كه امام جماعت مشغول خطبهء نماز جمعه است ، و مأمومين مأمور بفرادادن گوش به سخنان او ، و هر كس در حين خطبهء امام سخن گويد : پس بىشك هرزه درائى كرده ، و هر كس هرزه درائى كند نماز جمعه او
من لا يحضره الفقيه ( فارسي ) — صفحة 313
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص٣١٣