اوست ، و نيز پرسيد مردى از زوجهء آزاد و كنيز خود ظهار كرده است ، فرمود : براى هر يك يك كفّاره عتق رفته يا روزه دو ماه پى در پى يا اطعام شصت مسكين بايد بدهد .
4844 - امام صادق عليه السّلام فرمود : با لفظ و صيغهء ظهار طلاق واقع نمىشود ، و با صيغهء طلاق نيز ظهار صورت نمىبندد .
شرح : « در پاره اى از نسخه ها بجاى » عن ظهار و عن طلاق « » على ظهار و على طلاق « ثبت شده و معنايش اينست كه اين دو با هم جمع نمىشوند هر كدام حكم خود را دارند .
4845 - حمران بن أعين گويد : امام باقر عليه السّلام فرمود : ظهار در يمين واقع نشود و همچنين در اضرار به ديگرى و در حال غضب ، و درست نباشد مگر در حال پاكى زوجه كه در آن جماعى حاصل نشده باشد و در حضور دو شاهد از مسلمانان .
شرح : « در كتاب وافى مرحوم فيض ظهار در يمين را بدين معنى ذكر كرده كه شخص بگويد زوجهام بر من مانند پشت مادرم باشد اگر من چنان كار را بكنم ، و ظهار را بجاى سوگند به خدا و لفظ جلاله قرار دهد چنان كه مخالفان عمل مىكنند - انتهى حاصل آنكه ظهار را در عوض قسم به خدا آورد ، و آن منعقد نشود چنان كه اگر متعلَّق شرط اضرار به ديگرى بود منعقد نگردد » .
4846 - عمّار ساباطى از امام صادق عليه السّلام در مورد ظهار پرسيد كه كدام قسم آن موجب كفّاره است ؟ فرمود : آن قسم كه خود ظهار را نيّت كند نه چيز
من لا يحضره الفقيه ( فارسي ) — صفحة 235
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص٢٣٥