باب لعان
شرح : « لعان در اصل بمعنى طرد و دور كردن است ، و در شرع مباهلهء ميان زن و شوهر است ، و وقتى اجرا مىشود كه مرد همسرش را متّهم بزنا كند و بگويد به چشم خود ديدم و گواه نداشته باشد ، يا طفلى را كه همسرش در شكم دارد يا زائيده است بگويد از من نيست » .
4851 - ابو بصير گويد : امام صادق عليه السّلام فرمود : لعان واقع نمىشود مگر پس از همبستر شدن زن و مرد و كام گرفتن .
و لعان نمىشود مگر اينكه مرد فرزندش را نفى كند و بگويد اين فرزند از آن من نيست .
و هر گاه مرد زن خويش را متّهم ساخت ولى فرزند را نفى نكرد هشتاد تازيانه او را مىزنند و چنانچه زوجه اش را بزنا نسبت داد و گفت : من مردى را ميان دو لنگ او ديدم و فرزند را نيز انكار كرد ، پس اگر بتواند اقامهء شهود چهارگانه كند ( يعنى چهار تن شاهد آورد كه هر يك شهادت دهند كه ما در يك آن با هم مردى را ميان لنگ آن زن در حال جماع ديديم ، قاضى حكم كند و او را رجم و سنگسار كنند و اگر چنين شاهدانى نياورد ، بايد به لعان پردازد و اگر از لعان نيز سر باز زد حدّ قذف كه هشتاد تازيانه باشد بر او جارى شود ، و چنانچه به لعان تن در داد و لعان انجام شد حدّ