عرض كرد شوهرم به من گفته است تو مانند پشت مادرم بر من حرامى . - و اين كلام در زمان بيش از اسلام زن را بر مرد حرام مىساخت - رسول خدا صلَّى الله عليه و آله فرمود :
اى زن فكر نمىكنم ، جز اينكه ، تو بر او حرام شده باشى ، زن دست بسوى آسمان برد و گفت : خداوند اين مصيبت جدائى از شوهر را به تو شكايت مىكنم ، پس خداوند عزّ و جلّ اين آيه را بر پيغمبر نازل فرمود : كه اى محمّد « قد سمع الله قول الَّتى تجادلك في زوجها و تشتكي إلى الله - تا آخر آنچه كه در متن ذكر شده كه اواسط آيهء ششم سورهء مجادله است » ( يعنى براستى كه بشنيد خداى تعالى گفتار زنى را كه با تو ( اى پيغمبر ما ) مجادله ميكرد و سخن مىگفت در حقّ شوهر خويش و با خداى شكايت ميكرد از بدى حال خود و خداوند مىشنيد سخن گفتن وى را با تو و جواب تو را در پاسخ او ، آرى خداوند شنوا و بينا است ( گفتار مردم را مىشنود و كردار ايشان را مىبيند ) آنان كه ظهار مىكنند از زنان خويش و ميگويند كه شما مانند پشت مادر ما هستيد ؛ زنان در حقيقت مادر ايشان نيستند ، مادران ايشان جز همانها كه ايشان را زائيدهاند نباشند ، و اين كلام ايشان تشبيهى باطل و ناسزاست و خداوند متعال بخشندهء گناه و آمرزنده است ، سپس خداوند حكم آن را نازل فرمود به دادن كفّاره و
من لا يحضره الفقيه ( فارسي ) — صفحة 225
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص٢٢٥