طلاق كافى از عيص بن القاسم از امام صادق عليه السّلام نقل كرده است » .
4810 - و در روايت أبى الصباح كنانى چنين است كه يكى از زوجات رسول خدا صلَّى الله عليه و آله بنام زينب اعتراضا به آن حضرت گفت : به عدل رفتار نمىكنى با اينكه پيامبر خدائى ، و ديگرى بنام حفصه گفت : اگر او ما را طلاق دهد در قوم خود همشأنان خود را از قريش خواهيم يافت ، اين مطالب موجب شد كه تا مدّت بيست و نه روز جبرئيل نازل نگردد و وحى الهى نازل نشود و بر خداوند اين گونه سخنان نسبت برسول گران آمد و بعد اين آيه * ( يا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لأَزْواجِكَ ) * تا آخر را فرو فرستاد ، و زنان ، خدا و رسول را پسنديدند طلاق واقع نگرديد و چنانچه خود را اختيار مىكردند البتّه مطلَّقه بودند .
4811 - محمّد بن مسلم گويد : امام باقر عليه السّلام فرمود : اگر مرد زن را مخيّر بطلاق كند و امر طلاق را به دو سپارد و اين در حال پاكى زن كه در آن با وى نزديكى نكرده است نباشد و در حضور دو شاهد عادل صورت نگيرد و زن طلاق اختيار كند فائده اى ندارد و ميان آن دو فراقى حاصل نشده است ، و اگر او را در حال طهر غير مواقعه و حضور شاهدين مخيّر سازد پس زن مخيّر است و چنانچه رهائى خود را اختيار
من لا يحضره الفقيه ( فارسي ) — صفحة 211
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص٢١١