طائى شميرانى معاصر
23 در مدح حضرت زينب كبرى ( س )
تا حشر اگر كه مام جهان دختر آورد * كى دخترى چو زينب نيك اختر آورد
دارد شرف به جملهء ابناء روزگار * دختر بدين جلال هر آن مادر آورد
پروردن چنين گهرى كارِ دهر نيست * درياى عصمت است كه اين گوهر آورد
نازم به بوستان ولايت كه نخل آن * اين گونه بار نيك و چنين نوبر آورد
نازم به دخترى كه ز جود وجود خويش * بر تارك بشر ز شرف افسر آورد
تيغ زبان كشد ز نيام كلام ، چون * دشمن چو كوه گر بود از پا درآورد