از قيام روز عاشورا حسين * كرد دين را زنده در دنيا حسين
شد قيام او به عالم بىقرين * بود چون زينب در آن نقش آفرين
گر نبودى نقش او در اين قيام * بود اين نهضت قيامى ناتمام
كيست زينب آن كه در كرب بلا * شد خجل از صبر او كرب و بلا « 2 »
رنج پيش او سپر انداخته * درد و محنت رنگ پيشش باخته
روز عاشورا به او چشم اميد * دوختند از پير و برنا هر شهيد
جسم فرزندان او بر روى خاك * اوفتاده قطعه قطعه ، چاك چاك
او حسينى بود و پروايى نداشت * جز خدا در خاطرش جايى نداشت
از برادر لحظهاى غافل نبود * هيچ مشكل پيش او مشكل نبود
شعلهها از عشق عالم سوز داشت * آتشى در جان ، جهان افروز داشت
در حريم قدس ، محرم زينب است * معنى عشق مجسّم زينب است
آفرين بر صبر طاقت سوز او * و آن تجلّيهاى جان افروز او
داشت بار اين رسالت چون به دوش * بيشتر از پيشتر شد سخت كوش
با اسيران صبحدم تا شام رفت * گاه در كوفه گهى در شام رفت
داشت در راه سفر آن پاك جان * از سر پاك شهيدان سايبان
چون به شهر شام زينب گام زد * آتشى از خطبهاش در شام زد
غنچهء لب چون كه زينب باز كرد * در فصاحت چون على ( ع ) اعجاز كرد
از بيان گرم آن شيرين سخن * شد چو شب در شام ، روز اهرمن
جاودان ساز محرّم با پيام * زينب است آرى الى يَوم القيام « 3 »
يا رب از عشقش دل ما زنده كن * همچو خورشيد فلك تابنده كن « * »
هامش
( 2 ) - كرب و بلا : اندوه و مصيبت و سختى و آزمايش .
( 3 ) - للى يوم القيامة : تا روز قيامت - تا روز رستاخيز .
* نغمههاى قدسى ، غلامرضا قدسى ، تدوين محمد قهرمان ، انتشارات ادارهء كل فرهنگ و ارشاد اسلامى ، مشهد ، 1370 ه . ش ، ص 115 .