غلامرضا قدسى ( ت 1304 ه . ش و 1368 ه . ش )
21 يا زينب كبرى ( س )
گوهر رخشان ايمان زينب ( ع ) است * اختر تابان عرفان زينب ( ع ) است
قطرهاى كوثر ز آب رحمتش * بردبارى شرمگين از همّتش
كيست زينب محرم بزم حضور * روى او تفسيرى از « اللّه نور « 1 » »
چون به دنيا آمد آن فرخنده زن * شد به گيتى نور حق پرتو فكن
خانهزاد وحى حق تا رخ گشود * آبروى آفرينش را فزود
زينب آن پروردهء دامان عشق * نام او سرلوحهء ديوان عشق
جان او از عشق حق افروخته * وز شرار عشق ، جانش سوخته
عقل گشته مات از ايثار او * عشق سرگردان شده در كار او
مرد و زن خدمتگزار درگهش * توتياى چشم جان ، خاك رهش
زينب آن دردانهء آل رسول * دختر والاى زهراى بتول
بود از آغاز همگام حسين * نقش بر لوح دلش نام حسين
بسته پيمان با خدا روز الست * تا به راهش بگذرد از هر چه هست
صبر را بخشيده معنايى شگرف * وصف صبر او برون از حدّ حرف
هامش
( 1 ) - اللّه نور . . . . اشاره است به آيهء مباركهء :اللَّهُ نُورُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ. « خداوند متعال نور و روشنايى آسمانها و زمين است » . ( آيهء 37 سورهء نور ) .