آية اللّه آيتى بيرجندى ( وفات 1350 ه . ش )
11 در مناقب امام همام حسن بن على ( ع )
رخسار شاه و آينهء مهر و ماه بين * حسن ازل در آينهء روى شاه بين
اى دل ز چشم عقل چو موسى نگاه كن * و اندر نگاه ، جلوهء نور إله بين
يك راه در طريق ولايت قدم گذار * سوى بهشت خُلد ، يكى شاهَراه بين
بر آستان شاه ، سر بندگى گذار * آن گاه عزّ و منصب و تمكين و جاه بين
دارد نشان ز خُلق حَسَن در نفس ، بهار * بخرام سوى گلشن و در صبحگاه بين
مرآت مصطفى طلبى ، هست مجتبى * فرزند شاه را بگشا چشم و شاه بين
آن گوهرى كه فاطمه پرورد در صدف * آويز عرش و زينت عرش إله بين
يعنى حسن امام دوم ، سيّمين همام * كش نه فلك خيام و ملائك سپاه بين
زان رو كه جُعده شربت زهرش به كام كرد * بس تلخكام دهر و مذاقش تباه بين
سوى بقيع پوى و فرو ريز اشك چشم * دامانهء بقيع پر از اشك و آه بين
مرغ هوا و ماهى دريا بر او گريست * از دود آه ، چهرهء انجم سياه بين
آثار حزن و گرد مصيبت ز حزن او * بر روضهء رسول رسالت پناه بين
شاها به سوى « آيتى » افكن يكى نگاه * اين مستمند را همه غرق گناه بين « * »
هامش
* ديوان ، درّ غلطان ، اثر طبع آية اللّه آيتى ، تهران 1346 ه . ش ، ص 15 .