فيّاض لاهيجى ( وفات 1072 ه )
73 در منقبت امام على النّقى ( ع )
ز شوخى نه در ديده آيى نه در بر * ندانم چه سازد كسى با تو كافر
ز هر جنبش ابروت در تصوّر * رموزات غيبى در آيد مصوّر
خرد گم در انديشهء آن دهان شد * ندانم چه دارى درين نكته مضمر
بگو چون ننالد به خود آن دلى كو * نشيند در او تير ناز تو تا پر
به دور رخت شاخ گل در گلستان * سراسر گل زردرويى دهد بر
به عهد قدت در چمن بىتكلّف * خجالت بود جمله بار صنوبر
اسيرى كه محتاج لطف تو باشد * سزد گر نشيند ز عالم توانگر
من آن مرغ زارم كه از ناتوانى * به گوشى نزد نالهام حلقه در بر
گهى در هواى قفس مىكَنَم جان * گهى در فضاى نفس مىزنم پر
به بال و پر ناله خواهم پريدن * شود گر سبكبارى ضعف ياور
سبكروحى من نسيم بهار است * كه بر خاربن گر وزد گل دهد بر
به يار سفر كردهء من كه گويد * كه اى چشم غربت ز رويت منوّر
تو زودم فراموش كردى و ليكن * خيال تو نام مرا دارد از بر