بس كه در جود و كرم مشهور شد بين الانام « 8 » * شد لقب او را جواد و عهد حق را شد وفى « 9 »
اى خوشا حال كسى كو جُست حبّ اهل بيت * صفحهء تاريك دل را زان صفا دارد صفى « 10 »
بس كه در قيد رضا جويى حق دل كاستند * شد رضوا عنه « 11 » از خدا در شأنشان حق شد رضى
« لامعا » از حبّ اهل البيت دل روشن شود * گر غبى اين شيوه را ورزد يقين گردد ذكى « 12 » « * »
هامش
( 8 ) - بين الانام : در بين مردم .
( 9 ) - وفى : وفا كننده - وفا كننده به پيمان حق تعالى .
( 10 ) - صفى : پاك و خالص و بىآميغ .
( 11 ) - رضوا عنه : اشاره است به آيهء شريفهءرَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ ذلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ.
« خشنود شد خداوند متعال از ايشان و راضى شدند از او و اين كاميابى بسيار بزرگى است » ( مائده / 119 )
( 12 ) - ذكى : زيرك و هوشيار و باذكاوت .
* ديوان لامع ، محمد رفيع بن عبد الكريم درميانى ، به كوشش دكتر محمود رفيعى ، دكتر مظاهر مصفا ، 1365 ه . ش ، تهران ، ص 82 .