لامع درميانى ( ولادت 77 - 1076 ه )
62 در منقبت حضرت امام محمد تقى ( ع )
تا كه شرح مدّعا بر كوردل گردد جلى * مدحت آل پيمبر را نمىمانم « 1 » خفى
كردهام خامه صفت سر را قدم در راه حق * نااميدى كى روا باشد ز درگاه غنى
چون قلم گر پاى من شق گردد « 2 » از راه طلب * دست كى كوته كنم از دامن آل على
چون ز خود بى خود شوم الطاف حقّم در رسد * پس ز پيش ديدهام بردارد اين ما و منى
چون كه خورشيد مراد از مطلع غيبم دميد * مقطع اميد را سازم ز مطلع منجلى
كاى نهال ذات پاكت گلبن باغ نبى * و اى وجود با كمالت قرة العين ولى
هامش
( 1 ) - نمىمانم خفى : خفى و پنهان نمىگذارم .
( 2 ) - شقّ : شكافته ( قلمهاى نى را از طول در نوك و نيش قلم مىشكافتند تا بهتر بنويسد ) .