مصون ماند شرع نبى با وجودش * ز سنگ حوادث ز چنگ منافق
شد از قدرت منطقش خصم رسوا * خصوص آن كه بفروخت دين بر دوانق « 3 »
ز سعيش چنان حصن دين گشت محكم * كه مسدود شد راه شيّاد و سارق
ز فقهش مزيّن كتاب و رسائل * به مصداق قرآن به حسن السوابق « 4 »
ز فضلش جدا شد حق و باطل از هم * چو فالق ز غاسق « 5 » چو مؤمن ز فاسق
بود شيعهء پاك اثنا عشر را * دل و ديده بر حجّت عصر شايق
بسى ديده اين باغ سود و زيانها * ز باد مخالف ز ابر موافق
به يزدان كه تا « يوم تبلى السرائر » « 6 » * بماند به پا اين خيام و سرادق « 7 »
چو « مردانى » آن كس كه مهرش بجويد * به لطف عميمش رجايى است واثق « * »
هامش
( 3 ) - دوانق : اشاره است به منصور دوانيقى يا دوانقى كه بر اثر جلالت قدر حضرت صادق ( ع ) با همه عداوتى كه به آن حضرت داشت رسوا شد و به حقيقت و ارزش وجودى امام ( ع ) پى برد .
دوانق : معرّب و جمع : دانگ است .
( 4 ) - حسن السوابق : ظاهرا منظور سيرت و سنّت بازمانده از رسول مكرم ( ص ) و ائمهء معصومين عليهم السلام بعد از پيامبر ( ص ) تا زمان آن حضرت است .
( 5 ) - فالق : شكافنده ، شكافندهء دامن افق ( اشاره است به فلق ) غاسق : تاريكى بعد از غروب .
( 6 ) - يوم تبلى السرائر : روزى كه آشكارا شود پنهانيها ( 10 / طارق ) منظور روز قيامت و يوم الحساب است .
( 7 ) - سرادق : سراپرده و خيمه و خرگاه . منظور از : خيام : خيمهها و منظور از سرادق :
سراپردهها : منظور آسمان و افلاك است .
* فروغ ايمان ، مجموعهء اشعار ، محمد على مردانى ، مؤسسهء انتشارات امير كبير ، تهران ، 1367 ه . ش ، ص 204 .